Όσα δεν έγιναν λέξεις – Βίκυ Κατσαρού

Όσα δεν έγιναν λέξεις είναι εκείνα που παρέμειναν στην ανυπαρξία. Εκείνα που ίσως όμως πέρασαν αναγκαστικά στην ύπαρξη κατευθυνόμενα από το απρόβλεπτο της ζωής.

Δύο αδερφές, η Αιμιλία και η Ροζαλία, άθελά τους καθώς ανθίζουν προς την ενηλικίωση, μπλέκονται με τον Μάξιμο σε ένα τρίγωνο που εξαρχής δεν είναι ξεκάθαρο ως προς τη φύση του. Κοινός τόπος και των τριών παιδιών ότι γεννήθηκαν σε οικογένειες που με τη συμπεριφορά τους τα εκτόπισαν στο περιθώριο, τα ώθησαν να μη διεκδικούν το υπαρξιακό τους δικαίωμα προκειμένου να προστατέψουν τον εαυτό τους. Τα δύο κορίτσια μεγάλωσαν με έναν πατέρα που και μόνο η παρουσία τους τον πλήγωνε, που δεν είχαν δικαίωμα στη χαρά, ενώ ο Μάξιμος αν δεν είχε τον παππού του δεν θα αισθανόταν τι σημαίνει ασφαλές περιβάλλον. Με βαρύ φορτίο που δεν επέλεξαν στους τρυφερούς τους ώμους, βρήκαν τη θαλπωρή που στερήθηκαν και την κλεμμένη παιδικότητά τους στα μεταξύ τους παιχνίδια. Ο καθένας τους αναζητούσε την ταυτότητά του, τη δικαίωση της ύπαρξής του, τη μοναδικότητά του. Όμως μεγαλώνοντας ο πόθος που ξυπνά στα εφηβικά κορμιά τους τους έδεσε με αλυσίδες άρρηκτες. Από εδώ και έπειτα όσα γνωρίζουν δοκιμάζονται. Η αδελφική αγάπη, το εφικτό ή μη της ανιδιοτέλειας, το αυθυπόστατο που οφείλει να κατακτά και να καλλιεργεί ο άνθρωπος. Όλα μπλέκονται. Τα όρια καταλύονται για μια στιγμή μόνο, κι όταν δεν υπάρχουν όρια οι άνθρωποι γίνονται ακροβάτες σε τεντωμένο σχοινί. Η ισορροπία φαντάζει το ζητούμενο. Πόσο εφικτή όμως είναι μια τέτοια ισορροπία όταν ο έρωτας μπαίνει στη μέση; Μια στιγμή αρκεί για να συντρίψει ηθικούς κώδικες και μια στιγμή αρκεί για να ξαναβρούν την ηθική τους μέσα από παράξενους τρόπους για να υπάρχουν.

Τι θα γίνει όμως με τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν;

Το βιβλίο Όσα δεν έγιναν λέξεις θα σας κάνει αρκετές φορές να αναφωνήσετε, να δακρύσετε, να νιώσετε συμπόνια, ίσως και θυμό στιγμές στιγμές με τους τόσο εύθραυστους ήρωές του.

No Comments Yet.